Przedsiębiorcy prowadzący działalność badawczo-rozwojową (B+R) mogą korzystać z szeregu preferencji podatkowych, które mają wspierać rozwój innowacyjnych rozwiązań. Jedną z nich jest ulga na innowacyjnych pracowników. Choć nie jest tak popularna jak ulga B+R, w wielu przypadkach pozwala przedsiębiorcom uzyskać dodatkowe korzyści podatkowe, zwłaszcza gdy nie mogą na bieżąco w pełni wykorzystać ulgi B+R.
Ulga na innowacyjnych pracowników została wprowadzona jako uzupełnienie ulgi badawczo-rozwojowej (B+R) w ramach tzw. „Polskiego Ładu” w 2022 roku. Jej głównym celem jest umożliwienie przedsiębiorcom wykorzystania nieodliczonej części ulgi B+R w sytuacji, gdy nie pozwala na to dochód lub osiągnięto stratę podatkową.
Zamiast czekać rok na złożenie zeznania rocznego – i tym samym wykorzystać pozostałą część kosztów kwalifikowanych - podatnicy mogą pomniejszyć zaliczki na podatek dochodowy (PIT), które jako pracodawca (płatnik) odprowadzają do urzędu skarbowego – od wynagrodzeń pracowników zaangażowanych w działalność B+R. Ulga pozwala szybciej uzyskać korzyść podatkową związaną z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową wspierając jednocześnie płynność finansową przedsiębiorstwa.
Kiedy można skorzystać z ulgi?
Z ulgi na innowacyjnych pracowników mogą skorzystać podatnicy, którzy spełnią następujące wymagania:
- Prowadzą w bieżącym roku podatkowym działalność badawczo-rozwojową,
- Skorzystali z ulgi badawczo-rozwojowej i posiadają nieodliczone w całości koszty kwalifikowane,
- Złożyli roczne zeznanie podatkowe za poprzedni rok,
- Są płatnikami zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych,
- Zatrudniają innowacyjnych pracowników.
Przy czym za innowacyjnego pracownika, zgodnie z definicją, uznaje się pracownika, który w danym miesiącu poświęcił co najmniej 50% swojego czasu pracy na działalność twórczą. W ramach ulgi na innowacyjnych pracowników uwzględnia się zaliczki na PIT płacone od dochodów uzyskiwanych z:
- Stosunku służbowego,
- Stosunku pracy,
- Pracy nakładczej,
- Spółdzielczego stosunku pracy,
- Wypłacanego przez podatnika zasiłku pieniężnego z ubezpieczenia społecznego,
- Wykonywaniu usług w oparciu o umowę zlecenie lub umowę o dzieło,
- Praw autorskich.
Niestety, z ulgi na innowacyjnych pracowników nie mogą skorzystać wszystkie przedsiębiorstwa. Wyłączenia dotyczą:
- Zakładów pracy chronionej zatrudniających osoby niepełnosprawne bądź przedsiębiorstwa, które utraciły w ciągu ostatnich 5 lat status zakładu pracy chronionej,
- Podatnicy, którzy skorzystali ze zwrotu podatkowego ze względu na poniesioną stratę lub za niski dochód w pierwszym roku działalności,
- Przedsiębiorstwa prowadzące działalność w jednej ze Specjalnych Stref Ekonomicznych lub korzystających ze zwolnienia w oparciu o decyzję o wsparciu.
Jak wygląda rozliczenie ulgi?
Mechanizm odliczenia ulgi jest inny niż w przypadku pozostałych ulg nakierunkowanych na innowacje, ponieważ ulgę na innowacyjnych pracowników stosuje się co miesiąc – na zaliczkach odprowadzanych do urzędu skarbowego.
Należy w tym celu przygotować odpowiednią dokumentację podatkową – w której znajdą się pracownicy zakwalifikowani jak innowacyjni – wobec których będzie się stosowało ulgę na innowacyjnych pracowników. Po wytypowaniu innowacyjnych pracowników należy określić wysokość zaliczek na PIT podlegającą „rozliczeniu” w ramach ulgi. Pracodawca (jako płatnik) pobiera od wszystkich wynagrodzeń zaliczki na podatek dochodowy i pomniejszą łączną kwotę o kwotę wyliczoną w ramach ulgi. Innymi słowy – kwotę zaliczek na PIT wyliczoną w ramach ulgi na innowacyjnych pracowników zachowuje dla siebie.
Ponadto, kwoty zaliczek na PIT, które zostały uwzględnione w ramach ulgi na innowacyjnych pracowników należy uwzględnić w formularzu PIT-4R składanym do urzędu skarbowego. W tym celu należy uzupełnić sekcję D formularza ze wskazaniem pomniejszenia za poszczególne miesiące.
Ważne: Ulgę na innowacyjnych pracowników stosuje się począwszy od miesiąca kolejnego wobec miesiąca, w którym to podatnik złoży zeznanie roczne. Ostatnim miesiąca stosowania ulgi jest ostatni miesiąc roku podatkowego podatnika. Przy założeniu terminowego złożenia zeznania rocznego i kalendarzowego roku podatkowego – ulgę można rozliczyć w miesiącach od kwietnia do grudnia (w przypadku podatników CIT) bądź od maja do grudnia (w przypadku podatników PIT).